Niet op die zware manier van vroeger, maar meer… nieuwsgierig. Licht. Alsof je je afvraagt hoe iemand verder is gegaan nadat jullie verhaal stopte. En bij haar is dat gevoel net iets sterker. Misschien omdat ik weet hoe ze kan zijn als ze écht geniet van het leven. Ze had altijd al iets ondeugends over zich. Niet overdreven, niet gespeeld,...
Het is gek hoe sommige mensen nooit helemaal verdwijnen. Zij was zo iemand. We leerden elkaar kennen in mijn studententijd. Alles voelde toen sneller, lichter, alsof niets echt vast hoefde te liggen. We zagen elkaar vaak, maar nooit met grote verwachtingen. Geen labels, geen plannen, gewoon momenten die vanzelf ontstonden.
Ze zouden "gewoon even bijpraten". Dat was het plan. Een drankje, een beetje lachen om hoe het vroeger was, en daarna ieder weer hun eigen kant op. Volwassen, netjes… afgesloten hoofdstuk.
Ik had nooit gedacht dat ik hier iets zou posten… maar dit is te typisch om niet te delen. Mijn ex en ik hadden eigenlijk een prima "na-de-relatie" situatie. Geen drama, geen spanning meer, gewoon twee mensen die elkaar nog zagen tijdens het sporten. Elke week samen hardlopen, beetje praten, lachen… heel relaxed.