Sporten

Ik had nooit gedacht dat ik hier iets zou posten… maar dit is te typisch om niet te delen. Mijn ex en ik hadden eigenlijk een prima "na-de-relatie" situatie. Geen drama, geen spanning meer, gewoon twee mensen die elkaar nog zagen tijdens het sporten. Elke week samen hardlopen, beetje praten, lachen… heel relaxed.

Tenminste, dat dacht ik. Totdat ik hem hier tegenkwam. Geen idee wat me bezielde, maar ineens voelde het anders. Alsof er iets terugkwam wat we al lang kwijt waren. Niet per se oud gevoel, maar iets nieuws… iets spannends. We spraken af. "Gewoon even praten" natuurlijk. Maar dit keer was alles anders. Alsof we elkaar opnieuw ontdekten, zonder verwachtingen, zonder verleden dat in de weg zat. Gewoon in het moment.

En eerlijk? Het was beter dan ooit. Niet omdat het moest, niet omdat we terug wilden… maar juist omdat het niks meer hoefde te zijn. Sindsdien is het weer gewoon… hardlopen.

Maar elke keer als we langs die plek komen, of elkaar even aankijken tijdens het rennen… zit daar een soort glimlach. Een herinnering. Alsof alleen wij weten wat daar gebeurde. En ineens voelt dat rondje hardlopen toch net iets spannender dan eerst.